Er zijn dagen....

Er zijn dagen waarbij alles lukt en er zijn dagen dat het minder vlekkeloos gaat. Ik heb ze allemaal gehad in de laatste paar dagen.
De training van donderdag gingen supergoed, maar het was niet echt "twee vingers in mijn neus" zullen we maar zeggen.
Vrijdag deed ongeveer elke spier in mijn lichaam pijn. Afgelopen week was trainen gewoon echt zwaar. Helaas was de week nog niet afgelopen. Gelukkig kon ik vrijdag nog even naar Rick en die onderhoudsmassage deed me goed.

Zaterdag eerst 's ochtends vroeg kogelstoten. Dat valt dus echt niet mee... eigenlijk vind ik het gewoon veel te vroeg. Maar ja echt veel keus is er niet, dus dan sta je maar weer op tijd naast je bed. Technisch ging het trouwens best goed, dus dat maakt de ochtend weer een beetje goed.

Eind van de ochtend naar Amsterdam gereden om nog ver te springen. Daar ging het best naar wens, maar goed is niet het geode woord (goed voor het moment, klinkt meer realistisch).

Als ik dit lees lijkt het wel alsof het heel slecht met me gaat, maar dat is geenszins het geval. Eigenlijk gaat trainen heel goed, maar December is gewoon zwaar.
Ik merk eigenlijk met elk onderdeel dat ik scherpte mis. Dat kan ook niet anders want ik ben alles behalve uitgerust. Zodra ik op stage ben zal alles anders gaan. Dan heb ik meer tijd om te rusten tussen trainingen en trainen is bovendien meer wedstrijdgericht (ik wil een kort, maar goed indoorseizoen draaien om te kijken hoe ik ervoor sta). Dan in januari en februari wat wedstrijden doen.
Zodra ik beter uitgerust ben, komt de timing bij de onderdelen vanzelf terug.

Volgende week gaan Rudy en ik 2 dagen naar Keulen. Een tijdje geleden had ik een enquete ingevuld in de trein. 2 weken later had ik 2 VIP-tickets in de bus liggen. We kunnen met de ICE, eersteklas reizen. Dus daar gaan we even dankbaar gebruik van maken.

Maar eerst nog een week trainen.... het zal wel lukken.