Operatie
Samen met Rudy en mijn moeder gingen we opweg naar het Erasmus MC voor de kijkoperatie van mijn enkel.
We waren nog geen 10min onderweg of de auto van Rudy kreeg een lekke band. Die hebben we zo snel mogelijk verwisseld, maar verloren toch tijd. Toen we weer onderweg waren ging het eigenlijk best goed, totdat mijn vader belde om te zeggen dat er een ongeluk was op de A4 en dat er al 10km file stond. Toen mijn vader belde konden we nog net optijd de afslag op het PRins Clausplein nemen en over de A12 richting Gouda rijden omdaar richting Rotterdam te gaan.
Maar ja ook dat kostte ons 20min extra. Toen heb ik het ziekenhuis gebeld dat ik iets later kwam. Gelukkig gaf dat niets omdat ik toch de laatste patient was en er dus niemand na mij klaargemaakt hoefde te worden.
Eenmaal aangekomen werd ik meteen opgenomen. Toen ik met de zuster de procedure doornam werd ze opgepiept dat ik naar de operatiekamer kon.
Dus ik me snel omkleden en op het bed gaan liggen en naar de verkoeverkamer gebracht. Daar werd een infuus aangelegd voor een zak met vocht die ik toegediend kreeg. Door middel van dat infuus werd ook de narcose toegediend. Op advies van Dr Vergouwen ging ik onder narcose omdat ik nogal een beweeglijk type en een control freak ben. Het idee dat ik na een ruggeprik geen controle meer had over mijn benen vond ik niet leuk, dus kon ik beter gaan slapen en er niks van merken.
Toen ben ik dus naar de operatiekamer gebracht waar het erg koud was. Ik kreeg meteen een warm laken en vanaf daar weet ik niet veel meer. De laatste klok die ik heb gezien was 13:10. Ik werd wakker om 14:45 met pijn aan mijn voet. Ik had niet helemaal in de gaten waar ik was en ik had verschrikkelijk veel dorst (ik had al niet meer gegeten en gedronken sinds middernacht).
Na 30 minuten mocht ik terug naar de zaal waar ik eindelijk wat te drinken kreeg.
Na een uur kwam Dr Heijboer bij me om de operatie te bespreken. Het vocht dat ze op de echo hadden gevonden hebben ze met de operatie verwijderd. Maar het vocht was waarschijnlijk niet de reden van mijn pijn, want ze hebben ook behoorlijk wat verklevingen gevonden in mijn enkel. Al dit weefsel is verwijderd en Dr Heijboer is vrijwel zeker dat dat de reden van mijn pijn is geweest.
1.5 uur nadat de Dr was geweest heb ik wat gegeten en toen konden mijn moeder en Rudy ook bij me. Normaal mag dat bij de chirurgische dagbehandeling niet omdat de patienten rust nodig hebben. Maar aangezien we er nog maar met zijn tweeen lagen (ik en een andere man) vonden ze het prima dat Rudy en mijn moeder binnen kwamen.
Nadat ik had geplast mocht ik naar huis. Met een envelope met instructies, pleisters voor de wondjes, en paracetamol kon ik weer naar huis.
over 2 weken moet ik terug voor controle en als het goed is worden dan de hechtingen eruit gehaald.
wordt dus vervolgd....
We waren nog geen 10min onderweg of de auto van Rudy kreeg een lekke band. Die hebben we zo snel mogelijk verwisseld, maar verloren toch tijd. Toen we weer onderweg waren ging het eigenlijk best goed, totdat mijn vader belde om te zeggen dat er een ongeluk was op de A4 en dat er al 10km file stond. Toen mijn vader belde konden we nog net optijd de afslag op het PRins Clausplein nemen en over de A12 richting Gouda rijden omdaar richting Rotterdam te gaan.
Maar ja ook dat kostte ons 20min extra. Toen heb ik het ziekenhuis gebeld dat ik iets later kwam. Gelukkig gaf dat niets omdat ik toch de laatste patient was en er dus niemand na mij klaargemaakt hoefde te worden.
Eenmaal aangekomen werd ik meteen opgenomen. Toen ik met de zuster de procedure doornam werd ze opgepiept dat ik naar de operatiekamer kon.
Dus ik me snel omkleden en op het bed gaan liggen en naar de verkoeverkamer gebracht. Daar werd een infuus aangelegd voor een zak met vocht die ik toegediend kreeg. Door middel van dat infuus werd ook de narcose toegediend. Op advies van Dr Vergouwen ging ik onder narcose omdat ik nogal een beweeglijk type en een control freak ben. Het idee dat ik na een ruggeprik geen controle meer had over mijn benen vond ik niet leuk, dus kon ik beter gaan slapen en er niks van merken.
Toen ben ik dus naar de operatiekamer gebracht waar het erg koud was. Ik kreeg meteen een warm laken en vanaf daar weet ik niet veel meer. De laatste klok die ik heb gezien was 13:10. Ik werd wakker om 14:45 met pijn aan mijn voet. Ik had niet helemaal in de gaten waar ik was en ik had verschrikkelijk veel dorst (ik had al niet meer gegeten en gedronken sinds middernacht).
Na 30 minuten mocht ik terug naar de zaal waar ik eindelijk wat te drinken kreeg.
Na een uur kwam Dr Heijboer bij me om de operatie te bespreken. Het vocht dat ze op de echo hadden gevonden hebben ze met de operatie verwijderd. Maar het vocht was waarschijnlijk niet de reden van mijn pijn, want ze hebben ook behoorlijk wat verklevingen gevonden in mijn enkel. Al dit weefsel is verwijderd en Dr Heijboer is vrijwel zeker dat dat de reden van mijn pijn is geweest.
1.5 uur nadat de Dr was geweest heb ik wat gegeten en toen konden mijn moeder en Rudy ook bij me. Normaal mag dat bij de chirurgische dagbehandeling niet omdat de patienten rust nodig hebben. Maar aangezien we er nog maar met zijn tweeen lagen (ik en een andere man) vonden ze het prima dat Rudy en mijn moeder binnen kwamen.
Nadat ik had geplast mocht ik naar huis. Met een envelope met instructies, pleisters voor de wondjes, en paracetamol kon ik weer naar huis.
over 2 weken moet ik terug voor controle en als het goed is worden dan de hechtingen eruit gehaald.
wordt dus vervolgd....
posted by Laurien Hoos | 7:34 AM
1 Comments:
He Lautje,
Klinkt weer allemaal heftig . . . en ook wel bekend. Wat je allemaal niet over moet hebben voor je sport . . . .
Ik wens je veel sterkte met je herstel. Doe voorzichtig en ik hoop van harte dat het nu allemaal goed komt en je deze ellendige periode kunt afsluiten.
Groet,
Guido
Post a Comment
<< Home