en soms zit het tegen....

Maandag was ik één stuk positieve energie. Vandaag voel ik me niet zo goed.
Maandag had ik spierpijn van mijn wedstrijd zondag. En ik besloot dus bij de fysio langs te gaan. Ik ben los gemasseerd en daarna voelde het wel goed. Maar die dinsdagmiddag voelde mijn bovenbeen weer raar (dezelfde plek als in Zuid-Afrika, maar een andere pijn). 's Avonds heb ik getraind. Eerst kogel en dat ging goed, maar toen ik nog wat versnellingen wilde doen voelde mijn been niet goed. Ik heb meteen Rick gebeld en vanochtend kon ik bij hem terecht.

Hij heeft een echo gemaakt en er was vocht te zien tussen twee spierkoppen in mijn bovenbeen. Geen ernstige blessure, maar wel irritant. Heb het advies gehad om niet te starten in Praag, om mijn been wat rust te gunnen. Zoals het er nu uitziet laat ik het indoorseizoen voor wat het is (behalve waarschijnlijk nog de NK kogel, met kogel heb ik immers geen last) en ga ik me volledig focussen op het buitenseizoen.

Zoals ik al zei is het geen erge blessure. Ik kan dan ook heel veel trainingen gewoon oppakken omdat dat geen pijn doet.

Omdat er op atletiek-digest gesproken wordt over 'verkeerde' trainingen etc voor de Nederlandse meerkampers wil ik nog even zeggen dat blessures en pijntjes bij het meerkampleven horen. Niet alleen de Nederlandse meerkampers zijn geblesseerd, ook internationaal zijn 'toppers' regelmatig uitgeschakeld. Het vergt nu eenmaal veel van je lichaam om voor meerkamp te trainen. Het moeilijkste van meerkamptraining is het 'heel blijven'. dat lukt niet altijd en dan denk ik "c'est la vie". What doesn't kill you, makes you stronger. Op naar het outdoorseizoen.....
Wie durft te zeggen dat 'we' het helemaal verkeerd doen in Nederland, die moet dan maar eens laten zien hoe het beter kan.
Als andere trainingsaanpakken mij garanderen dat ik niet meer geblesseerd raak, maar evengoed op een hoger niveau kom. Dan ben ik één en al oor (en diegene die het bedenkt die is miljonair).